قیمت انواع گوشی - صفحه 2 از 394 - قیمت بروز

تحریم یک انیمیشن همجنس‌گرایانه توسط یک میلیون مادر-قیمت انواع گوشی

خبرگزاری فارس؛ گروه  دیگر رسانه‌ها: مساله‌ها و بحرانهای اخلاقی در مدیوم‌های مختلف رسانه‌ای غرب چیز جدید نیست اما این مساله کمتر در میان انیمیشن‌ها پیش می‌آید. به تازگی یکی از نهادهای مدنی در غرب که در تلاش است تا بتواند نهاد خانواده را از گزند آفت‌های اخلاقی و تربیتی دور کند، در مقابل یکی از معروف‌ترین انیمیشن‌های غربی یعنی داستان اسباب بازی‌ها 4، اقدام به راه اندازی کمپین کرده است.

به گزارش سایت فادرلی این نهاد مدنی با عنوان «یک میلیون مادر» دارای دوازده هزار مادر آمریکایی به عنوان عضو است که به این کمپین پیوسته‌اند و خواستار جلوگیری از پخش این انیمیشن شده‌اند. دلیل اعتراض مادران آمریکایی، نمایش یک کودک با دو مادر در بخشی از این انیمیشن است. در این قسمت از این انیمیشن این دو مادر که همجنسگرا هستند کودک خود را به مدرسه می‌گذارند و او را ترک می‌کنند و بعد از اتمام مدرسه دونفری برای بردن او به خانه می‌آیند. به گزارش این سایت این خانواده‌ها را BLINDSIDES‌ می‌نامند که می‌توان آن را خانواده کور نامید در حقیقت خانواده‌هایی هستند با 3 کاراکتر که نام و نشانی از آنان در فیلم یا انیمیشن نمی‌بینیم. این خانواده‌ها یک فرزند و دو والدین عاشق هم دارند. مادران برای جلوگیری از نمایش چنین محتوای همجنسگرایانه‌ای به این کمپین پیوسته‌اند.

این والدین معتقدند تبلیغات نامناسب برای کودکان می‌تواند طرز تفکر آنها نسبت به مسائل را تغییر دهد درحالی که هنوز به طورکامل آمادگی و شرایط درک این مسائل را ندارند. همچنین آنها عقیده دارند این یک تلاش حیله‌گرانه است تا کودکان را تشویق به این کار کند.

ضمنا در سایت یک میلیون مادر نوشته شده که مادران این انیمیشن را یکی از معدود فضاهای مورد انتظار که از جهت مسائل جنسی ایمن است می‌دانستند که متاسفانه داستان اسباب بازی 4 خلاف تصورشان است.
منبع: تسنیم
انتهای پیام/

عمو پورنگ: تلویزیون «خانه من» است-قیمت انواع گوشی

خبرگزاری فارس؛ گروه دیگر رسانه‌ها: داریوش فرضیایی درباره علاقه‌اش به کار و فعالیت در حوزه برنامه‌های کودک و نوجوان در تلویزیون گفت: خانه من تلویزیون است، من کار برای کودکان را دوست دارم از این رو در آثارم همواره تلاش کرده‌ام تا علاوه بر کیفیت کمیت نیز افزایش پیدا کند و در این راه پول برایم از اهمیت کمتری برخوردار است.

وی در همین راستا ادامه داد: من معتقدم باید برای رسیدن به اید‌ه‌آل در حوزه برنامه‌های کودک و نوجوان تلاش کرد و فرهنگ را تعالی داد بدین ترتیب باید از دوره کودکی آموزش و فرهنگ سازی را آغاز کرد.

عمو پورنگ کار در حوزه کودکان را سخت و دشوار دانست و اظهار کرد: ساخت برنامه برای کودکان علاوه بر علاقه نیازمند توجه به شاخص‌های ویژه‌ای مانند شناخت روحیه کودکان و تسلط بر روان شناسی این قشر حساس جامعه است چراکه این امر موجب می‌شود کار دست‌اندرکاران تولید برنامه‌های کودک از حساسیت ویژه‌ای برخوردار باشد.

فرضیایی پیرامون وسعت مخاطبان برنامه‌هایی چون «محله گل و بلبل» که فقط قشر کودک و نوجوان را شامل نمی‌شود بیان کرد: تنها کودکان مخاطبان برنامه «محله گل و بلبل» نبودند بلکه سالمندانی که در منزل به سر می‌برند نیز برنامه «محله گل و بلبل» را می‌دیدند و این مسئله برایم جذابیت خاصی داشت.

این مجری و برنامه سازه حوزه کودک در حوزه تلویزیون اظهار کرد: متاسفانه سرمایه‌گذاری در حوزه برنامه‌های کودک بسیار کم است و این امر دست تولیدکنندگان و دست اندرکاران حوزه کودک را می‌بندد با این همه تمام کسانی که در مجموعه «محله گل و بلبل» کار می‌کردند با تمام سختی ها، کمبود‌ها و کاستی‌ها ساخته اند، اما از کیفیت کار کم نکردند.

فرضیایی در خصوص ادامه فعالیت در حوزه کودک بیان کرد: قطعا کار تولید برای کودک را ادامه خواهیم داد و همراه با گروه به اجماع خواهیم رسید و کار‌های متفاوت‌تری را در آینده تولید خواهیم کرد. استقبال کودکان از برنامه «محله گل و بلبل» و «عمو پورنگ» برایم جذابیت خاصی دارد، زیرا هر بار که با کودکان برخورد داشتم آن‌ها در خصوص ادامه برنامه از من سوال می‌کردند.

وی درباره کیفیت برنامه‌های کودک در تلویزیون ابراز کرد: برنامه در حوزه کودک و نوجوان بسیار محدود‌تر نسبت به سایر برنامه‌های تولید شده است، با این حال همکاران تلاش می‌کنند تا کیفیت کار‌های تولیدی کودکان در سطح مناسبی باشد، اما کمبود منابع، کمیت و در برخی مواقع کیفیت را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

«عمو پورنگ» خاطرنشان کرد: برنامه «محله گل و بلبل» به موضوعات اجتماعی مثل آداب و مراعات‌های اخلاقی، روحیه پهلوانی و کمک به هم‌نوع، فرهنگ شهرنشینی و مطالعه و کتابخوانی توجه ویژه‌ای دارد و با تدارک روایت‌هایی جذاب و روان می‌کوشد رفتار‌های اجتماعی درستی را به کودکان بیاموزد.
منبع: میزان
انتهای پیام /

از سرگردانی مردم تا همخوانی نداشتن سلایق آنان با متولیان مدولباس-قیمت انواع گوشی

خبرگزاری فارس؛ گروه دیگر رسانه‌ها: با توجه به اینکه برخی از کارشناسان و منتقدان فرهنگی و هنری معتقد هستند که اتمسفر فرهنگ و هنر به گونه‌ای است که قائل به هیچ‌گونه خط‌مشی و ایدئولوژی نیست و همانند درختی است که هزاران شاخه دارد و از هر یک بهره‌ای می‌برند و با توجه به اینکه در دوران انفجار رسانه‌های اجتماعی به سر می‌بریم که بی‌وقفه پیشنهادهای هنری و بسته‌های فرهنگی برای مخاطبانش دارد نمی‌توان در تقابل و یا به زور فعالیت‌هایی انجام داد که تاثیر بسزایی در جامعه ندارد. اگر به حوزه مد و لباس توجه کنیم، در جامعه خواهیم دید که جوانان ما در یک طرف هستند که گویی در دایره سرگردانی افتاده‌اند و در دوراهی «این را بپوش» و «آن را نپوش» گیر کرده‌اند!

بسیاری از جوانان معتقدند که علاقه و تمایل آنان به سمت جریان جهانی مد بیشتر است و دیدگاه‌های نهادها و سازمان‌های متولی با آنان کاملاً فرق می‌کند. جوانان در جریانات ترند جهانی هستند و گویی نهادها، سازمان‌ها، طراحان و پژوهشگران در راهی دیگر، از همین رو، در این دو راهی‌ها هیچکس نمی‌تواند آن یکی را راضی کند که کدام راه درست‌تر، صحیح‌تر و قابل باورتر است! پس در این دایره سرگردانی چه باید کرد؟ با توجه به اینکه مسئولان مربوطه شهامت به چالش کشیده شدن را ندارند و راهی که در پیش گرفتند خلاف جهتی است که مردم می‌روند. به نوعی در تقابل این نهادها و سازمان‌های متولی با مردم می‌بینیم که آن‌ها در سویی در حال برگزاری برنامه‌ها، نمایشگاه‌ها و جشنواره‌هایی هستند که هم‌مرزی، هم‌فکری و یکدستی با اندیشه‌ها و افکار مردم در سطح شهر ندارد و از طرفی مردم جامعه در حال انتخاب فرهنگ و الگوی متفاوت دیگری هستند که با الگوهای ترویجی نهادها در تضاد است. شاید در جریان برنامه‌ریزی برای بهبود یا فرهنگی کردن مسئله پوشش در جامعه ایرانی اتفاقاتی رخ داده باشد اما دوگانگی و گسست همچنان پایدار است. درباره وجود این گسست و فرهنگ اعمال شده از سوی متولیان این حوزه و درباره این روند با مخاطبان به صحبت نشستیم که نقطه‌نظرات آنان در ادامه می‌آید:

همخوانی نداشتن سلایق مردم و متولیان حوزه مد و لباس

درست است که میان سلایق مردم و مسئولان و متولیان حوزه مد و لباس همخوانی وجود ندارد اما برای بسیاری از مردم جامعه این دغدغه وجود دارد که اگر تا زمانی در زمینه مد و لباس به خاستگاه واقعی نرسیم و میان نیاز جوانان و قوانین توازنی ایجاد نشود، نمی‌توانیم به هدف‌مان در این حوزه دست پیدا کنیم.

زمانی می‌توان در زمینه مد و لباس به خاستگاه واقعی رسید که بتوان بین نیاز جوانان و شرع و عرف در جامعه توازن برقرار کرد، اگر این فرمول به هر شکلی از بین رود نه می‌توان نیاز جوانان را برآورده کرد و نه می‌توان به آنچه که در شرع و عرف یک زندگی ایرانی و اسلامی هدف قرار داده شده دست پیدا کرد.

«شکوفه» 32 ساله از فعالان اجتماعی است با او درباره برگزاری نمایشگاه و جشنواره‌های مد و لباس در کشور صحبت می‌کنم که او تا چه اندازه این رویدادها را دنبال می‌کند و محصولاتی که ارائه می‌دهند با سلایق آنان جور است، او می‌گوید: «جدیدترین ایده‌ها در زمینه مد و لباس و میزان پیشرفت تولید ملی در این عرصه باعث شده است اغلب جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های عمومی مد و لباس را پیگیری کنم اما به نظرم طرح‌های ارایه شده با سلایق عمومی جامعه همخوانی ندارد. همچنین زمانی وجود نهادهای متولی قادر به اثربخش خواهند بود که بتوانند دوستداران این حوزه را به سمت طرح‌های جدید و به روز با سبک ایرانی اسلامی سوق دهد، در غیر این‌صورت وجود این نهادها در جامعه روبه‌روز کمرنگ‌تر شده و ماهیت اصلی‌اش را از دست می‌دهد.»

او با نهادها، سازمان‌ها و متولیان حوزه مد و لباس آشنا است و به وجود آن‌ها در جامعه آگاهی دارد اما حضور این نهادها را به شدت کمرنگ احساس می‌کند، «شکوفه» ادامه می‌دهد: «زمانی می‌توان در زمینه مد و لباس به خاستگاه واقعی رسید که بتوان بین نیاز جوانان و شرع و عرف در جامعه توازن برقرار کرد، اگر این فرمول به هر شکلی از بین رود نه می‌توان نیاز جوانان را برآورده کرد و نه می‌توان به آنچه که در شرع و عرف یک زندگی ایرانی و اسلامی هدف قرار داده شده دست پیدا کرد. زمانی که زن جامعه امروزی نتواند لباسی مناسب برای خود بیابد به ناچار سمت ویترین پر زرق و برق مغازه‌ها کشش پیدا می‌کند و همین عامل سبب می‌شود به مرور زمان به پوشش غیراصولی عادت کند و نوع سلایق‌اش دستخوش تغییر شود، در این میان می‌طلبد متولیان امر نگاه جدی‌تری به این مقوله داشته باشند و با به کارگیری نیروهای زبده و دارای ایده زمینه پیشرفت در حوزه مد و لباس را فراهم کنند.»

انتخاب مردم در تضاد و تقابل با نهادها و متولیان مد و لباس

«راضیه» 36 ساله و حسابدار است، بیشتر سبک‌های خاص و متفاوت را در حوزه مد و لباس دنبال می‌کند زمانی که از حضور جشنواره و نمایشگاه در صحبت با او یاد می‌کنم، او جواب می‌دهد: «از حضور جشنواره‌ها با موضوعیت مد و لباس در کشور خبردار نمی‌شوم و پیگیری نمی‌کنم زیرا سبک جشنواره‌های مزبور را نمی‌پسندم و از وجود نهادها و سازمان‌های متولی این حوزه با خبر نیستم.»

به او می‌گویم چرا آشنا نیستی و جشنواره‌ها را دنبال نمی‌کنی، شاید گاهی با سطح سلایق‌ات جور دربیاید؟ «راضیه» جواب می‌دهد: «احساس می‌کنم سبک موردپسند این نهادها با سلیقه مردم تا حد بسیار زیادی متفاوت و یا کلاً متضاد است یا شاید هم تنها این موضوع پیش‌فرض من باشد، زیرا من در سبک لباس پوشیدن تنها از خودم تبعیت می‌کنم البته از این امر نباید غافل شد که نهادهای محدودکننده بر نوع پوشش مردم تاثیر گذاشتند اما من ترجیح می‌دهم لباس‌هایم را از مزون‌های خاص که سبک متفاوتی را نسبت به مغازه‌های سطح شهر دارند، انتخاب کنم که حداقل نوع پوشش‌ام را دوست داشته باشم.»

«راضیه» انتخاب پوشش از سوی جامعه را به نوعی مدُ تحمیلی می‌داند که به نوعی بی‌احترامی به جامعه است و ادامه می‌دهد: «به نظر من اقلیتی از جامعه در این نهادها و سازمان‌ها با سلیقه‌ای دور از ذهن در حال تصمیم‌گیری برای اکثریت جامعه با تفکرات متفاوت هستند که علایق این گروه مورد پسند عموم نیست. در واقع تا زمانی‌که جامعه‌ای برای طرز لباس پوشیدن از سوی نهادی خاص قانون گذاشته شود، مخالفم زیرا در صورتی‌که اگر پوشش مردم باسلیقه آن نهادها در تضاد باشد گویی مرتکب جرم شده‌اند.»

افراط و تفریط در نوع سیاست‌گذاری جشنواره‌ها

«افسانه»، 25 ساله است در زمینه مارکتینگ و استارت‌آپ فعالیت دارد. او درباره فعالیت‌های نهادهای متولی و برگزارکننده جشنواره‌های متعدد در زمینه مد و لباس در جامعه می‌گوید: «علاقه‌ای به این جشنواره ندارم و اساساً جزء دنبال‌کنندگان نیستم فقط گاه‌گداری تصاویر برخی از طراحی‌ها و محصولات ارائه شده را در فضای مجازی می‌بینم، پیش‌فرض من این است که این جشنواره‌ها در ایران هنوز به‌صورت حرفه‌ای نتوانسته‌اند خودشان را مطرح کنند و فعالیت‌های وسیع و مثمرثمر داشته باشند، تنها یکسری جشنواره‌های نمادین برگزار می‌کنند که برخی از افراد خاص و مشخص شده می‌توانند در آن فستیوال عرض اندام کنند.»

اطلاع‌رسانی این نوع نهادها بسیار محدود است و کسی به صورت جدی از ماهیت وجودی آن‌ها اطلاعی ندارد. شاید هم خودشان قصد ندارند که به مردم معرفی شوند.

به «افسانه» می‌گویم چرا این نوع نهادهایی که در حوزه مد و لباس فعالیت دارند را نمی‌شناسد و با فعالیت‌های آن آشنا نیست؟ او جواب می‌دهد: «اطلاع‌رسانی این نوع نهادها بسیار محدود است و کسی به صورت جدی از ماهیت وجودی آن‌ها اطلاعی ندارد. شاید هم خودشان قصد ندارند که به مردم معرفی شوند. به نظر من، نهادهای برگزارکننده جشنواره و نمایشگاه‌ها در اجرای این نوع برنامه افراط و تفریط دارند و در نقش پوشش جامعه به قدری اعمال سلیقه می‌کنند که نظرات و سلایق مردم را مدنظر قرار نمی‌دهد و آثار و محصولات از عموم جامعه فاصله دارد.»

دوری از نهادهایی که نوعی خاص از استایل را ترویج می‌کنند

«مونا» متولد دهه 60 و عکاس است، درباره ایده گرفتن از پوشش‌اش در جامعه می‌گوید: «برای انتخاب لباس‌هایم ایده خاصی ندارم، اما ترجیح می‌دهم با آزادی پوشش‌ام را انتخاب کنم، زمانی‌که در جمع دوستانم از فستیوال و نمایشگاه مد و لباس که صحبت می‌کنم بیشتر درباره فرش قرمز فستیوال خارجی بحث می‌کنیم آن‌ها به‌روز هستند با علم و دانش در این زمینه فعالیت می‌کنند در حالی‌که در کشور ما درباره این موارد احساسی تصمیم می‌گیرند و گویی همه با هم در یک لجبازی عمیق فرو رفته‌اند.»

او درباره طراحان این حوزه می‌گوید: «البته نمی‌دانم طراح صرف در حوزه مد و لباس در جامعه وجود دارد یا خیر! اما بیشتر طراحی‌ها توجه به ژورنال‌ها، یا بازیگر و خواننده بیگانه است که با فرهنگ و شخصیت ما خیلی جور درنمی‌آید. با توجه به این‌که خواهرم نقاش است سعی می‌کنم با او نوعی لباس خاص را طراحی کنم و آن را به دوزنده می‌دهیم تا برایمان بدوزد. در نتیجه رجوع به جشنواره‌ها برایمان شبیه کابوس شده زیرا هر کس خودش را به نوعی بهترین طراح می‌داند و اگر انتقادی به آنان داشته باشیم سریعاً ناراحت می‌شوند. ما هم سعی داریم کلاً از نهادها و سازمان‌هایی که به عنوان متولی در این حوزه فعالیت می‌کنند، دوری کنیم.»

سود برگزاری جشنواره برای مسئولان و طراحان است یا مردم؟

تصور و دیدگاه برخی از مردم به این سمت سوق پیدا کرده که ماهیت وجودی جشنواره‌ها، نمایشگاه، ایونت و رویدادها برایشان مفید نیست و به نوعی سود و منفعت‌اش برای برگزارکنندگان آن است، مثلاً غزاله بر روی این موضوع تمرکز کرده و می‌گوید این نوع برنامه‌ها برای جوانان دیگر جذابیتی ندارد.

«غزاله» 20 ساله است و تماماً در حال سرچ کردن مد، استایل، سبک پوشش و ترند جهانی است، این را خودش می‌گوید و برایم عجیب است که چگونه تمام وقت بر روی این موضوعات فوکوس کرده است، با غرور خاص نام چندتن از طراحان مطرح را می‌آورد و مشخصات محصولاتشان را برایم ریز به ریز تعریف می‌کند، از او درباره جشنواره‌های داخلی و نمایشگاه‌ها می‌پرسم که جواب می‌دهد: «اگر بخواهم به صورت تخصصی درباره جشنواره‌هایمان توضیح بدهم قاطع و بدون حاشیه بگویم که کارکردی برای من به عنوان نسل جوان ندارند. احساس می‌کنم این جشنواره‌ها یک دورهمی است تا دانشجوهایی این حوزه برای رزومه جمع کردن شرکت می‌کنند تا سودی برایشان داشته باشد.»

اگر بخواهم به صورت تخصصی درباره جشنواره‌هایمان توضیح بدهم قاطع و بدون حاشیه بگویم که کارکردی برای من به عنوان نسل جوان ندارند. احساس می‌کنم این جشنواره‌ها یک دورهمی است تا دانشجوهایی این حوزه برای رزومه جمع کردن شرکت می‌کنند تا سودی برایشان داشته باشد.

از او می‌پرسم یعنی چه برایشان سودی داشته کمی بیشتر توضیح بده، «غزاله» می‌گوید: «ببینید یکی از دوستان من فارغ‌التحصیل رشته طراحی بود، تمام طراحی‌هایش با پارچه را برای جشنواره‌ها می‌فرستاد و می‌گفت که این جشنواره رزومه پُرباری برایش می‌سازد تا در مهاجرت کردن به او کمک کند، واگرنه من ندیدم طراحی‌هایی که در این جشنواره‌ها صورت می‌گیرد در بازار خرید وجود داشته باشند حتی خود طراح هم طراحی خودش را بر تن نمی‌کند زیرا به او سفارش داده‌اند که در طراحیش باید چه قوانینی را رعایت کند و محدودیت‌ها را درنظر بگیرد.»

به «غزاله» می‌گویم چرا در تقابل با این نهادها هستی آن‌ها در تلاش هستند تا پوششی معقول را در جامعه ترویج کنند یا نظم ساختاری در پوشاک ایجاد کنند با نوع دیدگاه و نظراتت احساس می‌شود که گارد خاصی با برگزارکنندگان این نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها و رویدادها داری، او جواب می‌دهد: «من گارد ندارم، اما زمانی‌که واقعیت‌ها را بیان می‌کنم و نقد بر روی سیاست‌گذاری‌ها دارم سریعاً به تقابل و تضاد تعبیر می‌شود اما با یک بررسی و تفحص در جامعه می‌توان با این موضوعات برخورد کرد و دید مردم از مُدی پیروی می‌کنند که بسیار متفاوت از مُد ایرانی است.»

منبع:مهر
انتهای پیام/

BBC علیه بی‌بی‌سی فارسی | خبرگزاری فارس-قیمت انواع گوشی

جام نیوز نوشت: اقدامات غیرحرفه‌‌ای و متناقض کارمندان بخش فارسی بی‌بی‌سی، نسبت به پوشش های خبری مربوط به ایران، مدیران ارشد این سازمان عریض و طویل خبری را وادار به واکنش کرده، و در تصمیم جدیدی، از کارمندان بخش فارسی‌زبان خواسته شده بود که «مطلقا ضروری است هیچ‌کدام از مطالب و گزارش‌های تهیه شده در ایران را نه اکنون و نه در آینده روی خروجی‌های فارسی این شبکه اعم تلویزیون و رادیو یا شبکه‌های اجتماعی و وبسایت قرار ندهند.»

تصمیم مدیران ارشد  سرویس جهانی، بیانگر این نکته مهم است که برخلاف ادعای بی بی سی مبنی بر بی طرفی، انتشار اخبار و تحلیل موضوعات مرتبط با ایران حداقل در بخش فارسی کاملا جانبدارنه بوده و با رویکردی از پیش تعریف شده محتوی‌ها تهیه و منتشر می‌شد. همان نکته ای که آقای دکتر ظریف در مصاحبه گذشته خود نیز به آن اشاره کردند.

 این تصمیم بی بی سی مورد رضایت کارمندان بی بی سی واقع نشده  و برخی از کارمندان  از جمله حسین باستانی  به آن اعتراض کردند.

 

اعتراض حسین باستانی به تصمیم سرویس جهانی

 

کارمندان بخش فارسی سرویس جهانی بی بی سی برای اعلان نارضایتی خود، با کمک اتحادیه ملی روزنامه‌نگاران بریتانیا، بیانیه ای را در این زمینه صادر کرده اند.

 

بیانیه کارمندان بخش فارسی بی بی سی در وب سایت اتحادیه ملی روزنامه‌نگاران بریتانیا

 

 در بخش هایی از این بیانیه آمده است: کارکنان بی‌بی‌سی فارسی معتقدند اعتبار حرفه‌ای‌شان زیر سؤال رفته و تصمیم بی‌بی‌سی برای قبول عدم استفاده بخش فارسی از گزارش‌های تهیه‌شده در ایران، روی روحیه و سلامت اعضای اتحادیه ضربه شدیدی زده است.

به گفته “استنیستریت” دبیرکل اتحادیه ملی روزنامه نگاران در بریتانیا «اتحادیه ملی روزنامه‌نگاران بریتانیا با اعزام تیم از سوی بی‌بی‌سی به ایران مخالف نیست، اما چنین اتفاقی نباید به بهای پذیرش محدودیت برای بی‌بی‌سی فارسی باشد.»

نشریه خبری «هافینگتون‌پست» دوشنبه ۲۴ تیرماه  مدعی شده است که سرویس جهانی بی بی سی برای پوشش خبری موضوعات مرتبط با ایران به توافق هایی رسیده‌اند.بنا بر این گزارش، عدم اشتراک مطالب تهیه‌شده با بخش فارسی بی‌بی‌سی و انتشار آن‌ها از سوی این سرویس شرط ادامه کار خبرنگار این شبکه بوده است. هافینگتون‌پست با اشاره به اینکه از طریق دستیابی به یک ایمیل داخلی در این شبکه از این توافق مطلع شده است، گزارش داد که  یکی از سردبیران سرویس دیجیتال بخش فارسی بی‌بی‌سی در همین زمینه به تمامی کارمندان این بخش ایمیلی ارسال  کرده است.

در میان خبرنگاران بخش فارسی بی بی سی، حسین باستانی، ازجمله کسانی ست که تجربه راه اندازی اتحادیه روزنامه نگاران در دولت اصلاحات را داشته و مدتی نیز به عنوان مسئول این اتحادیه در ایران فعالیت کرده است. او هم‌اکنون یکی از اعضای اتحادیه روزنامه نگاران در انگلستان نیز می باشد. تهیه و انتشار این دست از بیانیه ها، برای اعتراض به تصمیم های مدیران ارشد رسانه‌ای دور از انتظار نبوده و برای او یادآور خاطرات فعالیت در ایران است. در آن دوران نیز آزار و اذیت و خدشه دار شدن روحیه سلامتی‌شان در قبال انبوهی از اقدامات غیرقانونی، تکیه کلامشان و نقل محتوای‌شان بوده است.

 به جای ارائه دلایل قانع کننده و یا اصلاح رویکردهای خبری، توسل به شانتاژ و مظلوم نمایی، روحیه مشترک بسیاری از خبرنگاران معترض در دوره اصلاحات و بعد از آن بوده که با این روحیه‌ها برای خود در خارج از کشور(اروپا و آمریکا) پایگاه هایی را برای ضربه زدن و تشویش اذهان عمومی ایجاد کردند.

 انتهای پیام/

نقش دولت در حمایت از صنعت نشر چیست؟/ گلایه‌ یک ناشر از ارائه یارانه دولتی به ناشرنماها-قیمت انواع گوشی


یک ناشر گفت: برخی ناشرنما‌ها سوبسید دولتی می‌گیرند در حالی که هیچ کتابی منتشر نمی‌کنند.

مردم‌پلاس| «نازلی» آمد، «باربی» می‌رود؟-قیمت انواع گوشی

مردم‌پلاس| «نازلی» آمد، «باربی» می‌رود؟

کارگران مناطق محروم بازیگر تئاتر می‌شوند/ «نایب‌سرخی‌ها» روایتی تراژیک از جامعه-قیمت انواع گوشی

«لیلی عاج» ، بازیگر و کارگردان تئاتر در گفت‌وگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس عنوان کرد: پس از اجرای نمایش «کمیته نان» با موضوع کول‌برها، تصمیم دارم با هنرجویان خانه هنر کاج که دوره «ایده تا اجرا» را با من گذرانده‌اند، نمایشی با عنوان «نایب‌سرخی‌ها» را به اجرا برسانم که متنش را هم خودم نوشته‌ام.

**قصه‌ای که در تاسوعا و عاشورا می‌گذرد

وی در ادامه افزود: قصه این نمایش درباره یک پاساژ در منطقه پایین تهران است که خانواده‌های قشر کارگر هر روز از آنجا خرید می‌کنند، دو روز پیش از عاشورا و تاسوعای حسینی، جنازه‌ای در این منطقه پیدا می‌شود و به تبع آن اتفاقات دیگری رخ می‌دهد. نام این پاساژ «نایب سرخی» است.

عاج با اشاره به اینکه در این نمایش قرار است بازیگران هنرجو نقش‌های کوتاهی با عنوان مغازه دارهای پاساژ و مشتری‌های آن در کنار شخصیت‌های اصلی که بازیگران حرفه‌ای تئاتر خواهند بود، داشته باشند، افزود: حال انتخاب بازیگران حرفه‌ای هم بستگی به شرایط و مناسبات ما با خانه هنر کاج دارد.

وی در پاسخ به این سؤال که در چه سالنی قرار است این نمایش را به اجرا ببرند، گفت: قطعا سالن حرفه‌ای خواهد بود البته نه سالن دولتی چرا که سهمیه‌ام را امسال استفاده کرده‌ام منتها به زودی سالن را هم مشخص می‌کنیم.

عاج با اشاره به داستان تخیلی نمایش گفت: من همیشه از موقعیت‌هایی که یک سری کارگر یا آدم‌هایی که در مناطق محروم پایین شهر زندگی می‌کنند، داستان‌هایم را انتخاب می‌کنم. برایم خیلی مهم بود که قصه حول و حوش کارخانه‌ای باشد و ساختار نمایش اپیزودیک و نمایشک های کوتاه کوتاه است. هنرجویان در زمان‌های خیلی کوتاه در کنار بازیگران حرفه‌ای تجربه کسب خواهند کرد.

وی درباره این نمایش همچنین گفت: امیدوارم این کار تا انتهای سال به اجرا برسد. 

*«دایره آبی» درباره زنان جاده خاتون آباد

وی درباره نمایشنامه دیگری که روی آن کار می‌کند، گفت: نمایش «دایره آبی» که قرار است به عنوان سومین ضلع مثلث کارگری کار کنم، درباره کارگران زن جاده خاتون آباد است. این نمایش هم برنامه سال آینده من است، خیلی برای این کار وقت گذاشتم و در گرماگرم تابستان مدام به خاتون آباد رفت و آمد سخت داشتم.

عاج همچنین افزود: برایم مهم بود که جامعه هدفم زنان کارگر خاتون آباد باشند، کارگرانی که در چند کارخانه آن اطراف درب بطری آب معدنی درست می‌کنند و مشکلات زیست محیطی زیادی دارند و خیلی مسائل دیگر که امیدوارم کار خوب پیش برود.

وی در ادامه افزود: خبری اخیرا خواندم که خسرو معصومی قرار است فیلمی درباره کول‌برها بسازد و نوید محمدزاده نیز در آن بازی کند، از این خبر خیلی خوشحال شدم اما ناراحت هم شدم از بابت مهجوریت تئاتر چرا که من خیلی دوست داشتم با این کارگردان درباره تجربیات مدت داری که نسبت به کول‌برها پیدا  کردم، صحبت کنم و تجربیاتم را به او منتقل کنم.

عاج همچنین اظهار داشت: من حتی در نمایش کمیته نام، کول بر دعوت کردم و با آنها در تعامل بودم بهرحال سینما و تئاتر دو مدیون خیلی متفاوت نیستند و ما می‌توانیم با هم در ارتباط باشیم. من با دست خالی و بدون پول کار کردم، قطعا متیر و اندازه ما با دستمزد نوید محمدزاده یکی نیست اما برام خیلی عجیب، جالب و جای کنجکاوی دارد که بدانم چطور قرار است این فیلم ساخته شود و از چه زاویه‌ای قرار است به آن نگاه شود.

انتهای پیام/

 

رتبه بندی برترین فیلم‌های سینمایی تارانتینو-قیمت انواع گوشی


در روز‌های نزدیک به اکران فیلم سینمایی «روز و روزگاری در هالیوود»، منتقدان به رتبه بندی فیلم‌های تارانتینو پرداختند.

دستور وزیر ارشاد برای پیگیری شائبه پرداخت یارانه به تعدادی از نشریات-قیمت انواع گوشی


وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی شائبه پرداخت یارانه به تعدادی از نشریات به مدیرکل دفتر مدیریت دستور بررسی داد.

همراه داشتن کدام سوره درآمد و روزی انسان را زیاد می‌کند؟ + صوت آیات-قیمت انواع گوشی


فایل صوتی تلاوت آیات ۸۵ تا ۹۹ سوره حجر را با صدای رأفت حسین در اینجا دریافت کنید.



کد آمار